قانون مجازات اسلامی مصوب 1392

 

  • کتاب - اول - کلیات
    • بخش - اول - مواد عمومی
      • فصل - اول - تعاریف
        • ماده - 1 - قانون مجازات اسلامی مشتمل بر جرایم و مجازات های حدود ، قصاص ، دیات و تعزیرات ، اقدامات تأمینی و تربیتی ، شرایط و موانع مسئولیت کیفری و قواعد حاکم بر آن ها است .
        • ماده - 2 - هر رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل که در قانون برای آن مجازات تعیین شده است جرم محسوب میشود .
      • فصل - دوم - قلمرو اجرای قوانین جزایی در مکان
        • ماده - 3 - قوانین جزایی ایران درباره کلیه اشخاصی که در قلمرو حاکمیت زمینی ، دریایی و هوایی جمهوری اسلامی ایران مرتکب جرم شوند اعمال میشود مگر آن که به موجب قانون ترتیب دیگری مقرر شده باشد .
        • ماده - 4 - هرگاه قسمتی از جرم یا نتیجه آن در قلمرو حاکمیت ایران واقع شود در حکم جرم واقع شده در جمهوری اسلامی ایران است .
        • ماده - 5 - هر شخص ایرانی یا غیر ایرانی که در خارج از قلمرو حاکمیت ایران مرتکب یکی از جرایم زیر یا جرایم مقرر در قوانین خاص گردد ، طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران محاکمه و مجازات میشود و هرگاه رسیدگی به این جرایم در خارج از ایران به صدور حکم محکومیت و اجرای آن منتهی شود ، دادگاه ایران در تعیین مجازات های تعزیری ، میزان محکومیت اجرا شده را محاسبه میکند : الف - اقدام علیه نظام ، امنیت داخلی یا خارجی ، تمامیت ارضی یا استقلال جمهوری اسلامی ایران ب - جعل مهر ، امضا ، حکم ، فرمان یا دستخط مقام رهبری یا استفاده از آن پ - جعل مهر ، امضا ، حکم ، فرمان یا دستخط رسمی رییس جمهور ، رییس قوه قضاییه ، رییس و نمایندگان مجلس شورای اسلامی ، رییس مجلس خبرگان ، رییس دیوان عالی کشور ، دادستان کل کشور ، اعضای شورای نگهبان ، رییس و اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام ، وزرا یا معاونان رییس جمهور یا استفاده از آن ها ت - جعل آرا مراجع قضایی یا اجراییه های صادره از این مراجع یا سایر مراجع قانونی و یا استفاده از آن ها ث - جعل اسکناس رایج یا اسناد تعهدآور بانکی ایران و همچنین جعل اسناد خزانه و اوراق مشارکت صادر شده یا تضمین شده از طرف دولت یا تهیه یا ترویج سکه قلب در مورد مسکوکات رایج داخل
        • ماده - 6 - به جرایم مستخدمان دولت اعم از ایرانی یا غیر ایرانی که در رابطه با شغل و وظیفه خود در خارج از قلمرو حاکمیت ایران مرتکب شده اند و به جرایم مأموران سیاسی و کنسولی و دیگر وابستگان دولت ایران که از مصونیت سیاسی برخوردارند طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران رسیدگی میشود .
        • ماده - 7 - علاوه بر موارد مذکور در مواد فوق هر یک از اتباع ایران در خارج از کشور مرتکب جرمی شود ، در صورتی که در ایران یافت و یا به ایران اعاده گردد ، طبق قوانین جمهوری اسلامی ایران محاکمه و مجازات میشود مشروط بر اینکه : الف - رفتار ارتکابی به موجب قانون جمهوری اسلامی ایران جرم باشد . ب - در صورتی که جرم ارتکابی از جرایم موجب تعزیر باشد ، متهم در محل وقوع جرم محاکمه و تبرئه نشده یا در صورت محکومیت ، مجازات کلا یا بعضا درباره او اجرا نشده باشد . پ - طبق قوانین ایران موجبی برای منع یا موقوفی تعقیب یا موقوفی اجرای مجازات یا سقوط آن نباشد .
        • ماده - 8 - هرگاه شخص غیر ایرانی در خارج از ایران علیه شخصی ایرانی یا علیه کشور ایران مرتکب جرمی به جز جرایم مذکور در مواد قبل شود و در ایران یافت و یا به ایران اعاده گردد ، طبق قوانین جزائی جمهوری اسلامی ایران به جرم او رسیدگی میشود ، مشروط بر اینکه : الف - متهم در جرایم موجب تعزیر در محل وقوع جرم ، محاکمه و تبرئه نشده یا در صورت محکومیت ، مجازات کلا یا بعضا درباره او اجرا نشده باشد . ب - رفتار ارتکابی در جرایم موجب تعزیر به موجب قانون جمهوری اسلامی ایران و قانون محل وقوع ، جرم باشد .
        • ماده - 9 - مرتکب جرائمی که به موجب قانون خاص یا عهدنامه ها و مقررات بین المللی در هر کشوری یافت شود در همان کشور محاکمه میشود ، اگر در ایران یافت شود طبق قوانین جزائی جمهوری اسلامی ایران محاکمه و مجازات میگردد .
      • فصل - سوم - قلمرو اجرای قوانین جزائی در زمان
        • ماده - 10 - در مقررات و نظامات دولتی مجازات و اقدام تأمینی و تربیتی باید به موجب قانونی باشد که قبل از وقوع جرم مقرر شده است و مرتکب هیچ رفتاری اعم از فعل یا ترک فعل را نمیتوان به موجب قانون مؤخر به مجازات یا اقدامات تأمینی و تربیتی محکوم کرد لکن چنانچه پس از وقوع جرم ، قانونی مبنی بر تخفیف یا عدم اجرای مجازات یا اقدام تأمینی و تربیتی یا از جهاتی مساعدتر به حال مرتکب وضع شود نسبت به جرایم سابق بر وضع آن قانون تا صدور حکم قطعی ، مؤثر است . هرگاه به موجب قانون سابق ، حکم قطعی لازم الاجرا صادر شده باشد به ترتیب زیر عمل میشود : الف - اگر رفتاری که در گذشته جرم بوده است به موجب قانون لاحق جرم شناخته نشود ، حکم قطعی اجرا نمی شود و اگر در جریان اجرا باشد اجرای آن موقوف میشود . در این موارد و همچنین در موردی که حکم قبلا اجرا شده است هیچگونه اثر کیفری بر آن مترتب نیست . ب - اگر مجازات جرمی به موجب قانون لاحق ، تخفیف یابد ، قاضی اجرای احکام موظف است قبل از شروع به اجرا یا در حین اجرا از دادگاه صادرکننده حکم قطعی ، اصلاح آن را طبق قانون جدید تقاضا کند . محکوم نیز میتواند از دادگاه صادرکننده حکم ، تخفیف مجازات را تقاضا نماید . دادگاه صادرکننده حکم با لحاظ قانون لاحق ، مجازات قبلی را تخفیف می دهد . مقررات این بند در مورد اقدام تأمینی و تربیتی که در مورد اطفال بزهکار اجرا میشود نیز جاری است . در اینصورت ولی یا سرپرست وی نیز میتواند تخفیف اقدام تأمینی و تربیتی را تقاضا نماید . تبصره مقررات فوق در مورد قوانینی که برای مدت معین و یا موارد خاص وضع شده است ، مگر به تصریح قانون لاحق ، اعمال نمی شود .
        • ماده - 11 - قوانین زیر نسبت به جرایم سابق بر وضع قانون ، فورا اجرا میشود : الف - قوانین مربوط به تشکیلات قضایی و صلاحیت ب - قوانین مربوط به ادله اثبات دعوی تا پیش از اجرای حکم پ - قوانین مربوط به شیوه دادرسی ت - قوانین مربوط به مرور زمان تبصره در صورتی که در مورد بند ( ب ) حکم قطعی صادر شده باشد ، پرونده برای بررسی به دادگاه صادرکننده حکم قطعی ارسال میشود .
      • فصل - چهارم - قانونی بودن جرایم ، مجازات ها و دادرسی کیفری
        • ماده - 12 - حکم به مجازات یا اقدام تأمینی و تربیتی و اجرای آن ها باید از طریق دادگاه صالح ، به موجب قانون و با رعایت شرایط و کیفیات مقرر در آن باشد .
        • ماده - 13 - حکم به مجازات یا اقدام تأمینی و تربیتی و اجرای آن ها حسب مورد نباید از میزان و کیفیتی که در قانون یا حکم دادگاه مشخص شده است تجاوز کند و هرگونه صدمه و خسارتی که از این جهت حاصل شود ، در صورتی که از روی عمد یا تقصیر باشد حسب مورد موجب مسئولیت کیفری و مدنی است و در غیر اینصورت ، خسارت از بیت المال جبران میشود .
    • بخش - دوم - مجازات ها
      • فصل - اول - مجازات های اصلی
        • ماده - 14 - مجازات های مقرر در این قانون چهار قسم است : الف - حد ب - قصاص پ - دیه ت - تعزیر تبصره - چنانچه رابطه علیت بین رفتار شخص حقوقی و خسارت وارد شده احراز شود دیه و خسارت ، قابل مطالبه خواهد بود . اعمال مجازات تعزیری بر اشخاص حقوقی مطابق ماده (20) خواهد بود .
        • ماده - 15 - حد مجازاتی است که موجب ، نوع ، میزان و کیفیت اجرای آن در شرع مقدس ، تعیین شده است .
        • ماده - 16 - قصاص مجازات اصلی جنایات عمدی بر نفس ، اعضا و منافع است که به شرح مندرج در کتاب سوم این قانون اعمال میشود .
        • ماده - 17 - دیه اعم از مقدر و غیر مقدر ، مالی است که در شرع مقدس برای ایراد جنایت غیر عمدی بر نفس ، اعضا و منافع و یا جنایت عمدی در مواردی که به هر جهتی قصاص ندارد به موجب قانون مقرر میشود .
        • ماده - 18 - تعزیر مجازاتی است که مشمول عنوان حد ، قصاص یا دیه نیست و به موجب قانون در موارد ارتکاب محرمات شرعی یا نقض مقررات حکومتی تعیین و اعمال میگردد . نوع ، مقدار ، کیفیت اجرا و مقررات مربوط به تخفیف ، تعلیق ، سقوط و سایر احکام تعزیر به موجب قانون تعیین میشود . دادگاه در صدور حکم تعزیری ، با رعایت مقررات قانونی ، موارد زیر را مورد توجه قرار می دهد : الف - انگیزه مرتکب و وضعیت ذهنی و روانی وی حین ارتکاب جرم ب - شیوه ارتکاب جرم ، گستره نقض وظیفه و نتایج زیان بار آن پ - اقدامات مرتکب پس از ارتکاب جرم ت - سوابق و وضعیت فردی ، خانوادگی و اجتماعی مرتکب و تاثیر تعزیر بر وی
        • ماده - 19 - مجازات های تعزیری به هشت درجه تقسیم میشود : درجه 1 - حبس بیش از بیست و پنج سال - جزای نقدی بیش از یک میلیارد (1.000.000.000) ریال - مصادره کل اموال - انحلال شخص حقوقی درجه 2 - حبس بیش از پانزده تا بیست و پنج سال - جزای نقدی بیش از پانصد و پنجاه میلیون (550.000.000) ریال تا یک میلیارد (1.000.000.000) ریال درجه 3 - حبس بیش از ده تا پانزده سال - جزای نقدی بیش از سیصد و شصت میلیون (360.000.000) ریال تا پانصد و پنجاه میلیون (550.000.000) ریال درجه 4 - حبس بیش از پنج تا ده سال - جزای نقدی بیش از یک صد و هشتاد میلیون (180.000.000) ریال تا سیصد و شصت میلیون (360.000.000) ریال - انفصال دایم از خدمات دولتی و عمومی درجه 5 - حبس بیش از دو تا پنج سال - جزای نقدی بیش از هشتاد میلیون (80.000.000) ریال تا یک صد و هشتاد میلیون (180.000.000) ریال - محرومیت از حقوق اجتماعی بیش از پنج تا پانزده سال - ممنوعیت دایم از یک یا چند فعالیت شغلی یا اجتماعی برای اشخاص حقوقی - ممنوعیت دایم از دعوت عمومی برای افزایش سرمایه برای اشخاص حقوقی درجه 6 - حبس بیش از شش ماه تا دو سال - جزای نقدی بیش از بیست میلیون (20.000.000) ریال تا هشتاد میلیون (80.000.000) ریال - شلاق از سی و یک تا هفتاد و چهار ضربه و تا نود و نه ضربه در جرایم منافی عفت - محرومیت از حقوق اجتماعی بیش از شش ماه تا پنج سال - انتشار حکم قطعی در رسانه ها - ممنوعیت از یک یا چند فعالیت شغلی یا اجتماعی برای اشخاص حقوقی حداکثر تا مدت پنج سال - ممنوعیت از دعوت عمومی برای افزایش سرمایه برای اشخاص حقوقی حداکثر تا مدت پنج سال - ممنوعیت از اصدار برخی از اسناد تجاری توسط اشخاص حقوقی حداکثر تا مدت پنج سال درجه 7 - حبس از نود و یک روز تا شش ماه - جزای نقدی بیش از ده میلیون (10.000.000) ریال تا بیست میلیون (20.000.000) ریال - شلاق از یازده تا سی ضربه - محرومیت از حقوق اجتماعی تا شش ماه درجه ۸ - حبس تا سه ماه - جزای نقدی تا ده میلیون (10.000.000) ریال - شلاق تا ده ضربه تبصره ۱- موارد محرومیت از حقوق اجتماعی همان است که در مجازات های تبعی ذکر شده است . تبصره 2- مجازاتی که حداقل آن منطبق بر یکی از درجات فوق و حداکثر آن منطبق با درجه بالاتر باشد ، از درجه بالاتر محسوب میشود . تبصره 3- در صورت تعدد مجازات ها ، مجازات شدید تر و در صورت عدم امکان تشخیص مجازات شدید تر ، مجازات حبس ملاک است . همچنین اگر مجازاتی با هیچیک از بند های هشتگانه این ماده مطابقت نداشته باشد مجازات درجه هفت محسوب میشود . تبصره 4- مقررات این ماده و تبصره های آن تنها جهت تعیین درجه مجازات است و تاثیری در میزان حداقل و حداکثر مجازات های مقرر در قوانین جاری ندارد . تبصره 5- ضبط اشیا و اموالی که در ارتکاب جرم به کار رفته یا مقصود از آن به کارگیری در ارتکاب جرم بوده است از شمول این ماده و بند ( ب ) ماده (20) خارج و در مورد آن ها برابر ماده (215) این قانون عمل خواهد شد . در هر مورد که حکم به مصادره اموال صادر میشود باید هزینه های متعارف زندگی محکوم و افراد تحت تکفل او مستثنی شود .
        • ماده - 20 - در صورتی که شخص حقوقی براساس ماده (143) این قانون مسؤول شناخته شود ، با توجه به شدت جرم ارتکابی و نتایج زیان بار آن به یک تا دو مورد از موارد زیر محکوم میشود ، این امر مانع از مجازات شخص حقیقی نیست : الف - انحلال شخص حقوقی ب - مصادره کل اموال پ - ممنوعیت از یک یا چند فعالیت شغلی یا اجتماعی به طور دایم یا حداکثر برای مدت پنج سال ت - ممنوعیت از دعوت عمومی برای افزایش سرمایه به طور دایم یا حداکثر برای مدت پنج سال ث - ممنوعیت از اصدار برخی از اسناد تجاری حداکثر برای مدت پنج سال ج - جزای نقدی چ - انتشار حکم محکومیت به وسیله رسانه ها تبصره - مجازات موضوع این ماده ، در مورد اشخاص حقوقی دولتی و یا عمومی غیر دولتی در مواردی که اعمال حاکمیت میکنند ، اعمال نمی شود
        • ماده - 21 - میزان جزای نقدی قابل اعمال بر اشخاص حقوقی حداقل دو برابر و حداکثر چهار برابر مبلغی است که در قانون برای ارتکاب همان جرم به وسیله اشخاص حقیقی تعیین میشود .
        • ماده - 22 - انحلال شخص حقوقی و مصادره اموال آن زمانی اعمال میشود که برای ارتکاب جرم ، به وجود آمده یا با انحراف از هدف مشروع نخستین ، فعالیت خود را منحصرا در جهت ارتکاب جرم تغییر داده باشد .
      • فصل - دوم - مجازات های تکمیلی و تبعی
        • ماده - 23 - دادگاه میتواند فردی را که به حد ، قصاص یا مجازات تعزیری از درجه شش تا درجه یک محکوم کرده است با رعایت شرایط مقرر در این قانون ، متناسب با جرم ارتکابی و خصوصیات وی به یک یا چند مجازات از مجازات های تکمیلی زیر محکوم نماید : الف - اقامت اجباری در محل معین ب - منع از اقامت در محل یا محلهای معین پ - منع از اشتغال به شغل ، حرفه یا کار معین ت - انفصال از خدمات دولتی و عمومی ث - منع از رانندگی با وسایل نقلیه موتوری و یا تصدی وسایل موتوری ج - منع از داشتن دسته چک و یا اصدار اسناد تجارتی چ - منع از حمل سلاح ح - منع از خروج اتباع ایران از کشور خ - اخراج بیگانگان از کشور د - الزام به خدمات عمومی ذ - منع از عضویت در احزاب ، گروه ها و دستجات سیاسی یا اجتماعی ر - توقیف وسایل ارتکاب جرم یا رسانه یا موسسه دخیل در ارتکاب جرم ز - الزام به یادگیری حرفه ، شغل یا کار معین ژ - الزام به تحصیل س - انتشار حکم محکومیت قطعی تبصره 1 مدت مجازات تکمیلی بیش از دو سال نیست مگر در مواردی که قانون به نحو دیگری مقرر نماید . تبصره 2 چنانچه مجازات تکمیلی و مجازات اصلی از یک نوع باشد ، فقط مجازات اصلی مورد حکم قرار میگیرد . تبصره 3 - آیین نامه راجع به کیفیت اجرای مجازات تکمیلی ظرف شش ماه از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون توسط وزیر دادگستری تهیه میشود و به تصویب رییس قوه قضائیه می رسد
        • ماده - 24 - چنانچه محکوم طی مدت اجرای مجازات تکمیلی ، مفاد حکم را رعایت ننماید ، دادگاه صادرکننده حکم به پیشنهاد قاضی اجرای احکام برای بار اول مدت مجازات تکمیلی مندرج در حکم را تا یک سوم افزایش می دهد و در صورت تکرار ، بقیه مدت محکومیت را به حبس یا جزای نقدی درجه هفت یا هشت تبدیل میکند . همچنین بعد از گذشتن نیمی از مدت مجازات تکمیلی ، دادگاه میتواند با پیشنهاد قاضی اجرای حکم در صورت اطمینان به عدم تکرار جرم و اصلاح مجرم ، نسبت به لغو یا کاهش مدت زمان مجازات تکمیلی وی اقدام کند .
        • ماده - 25 - محکومیت قطعی کیفری در جرایم عمدی ، پس از اجرای حکم یا شمول مرور زمان ، در مدت زمان مقرر در این ماده محکوم را از حقوق اجتماعی به عنوان مجازات تبعی محروم میکند : الف - هفت سال در محکومیت به مجازات های سالب حیات و حبس ابد از تاریخ توقف اجرای حکم اصلی ب - سه سال در محکومیت به قطع عضو ، قصاص عضو در صورتی که دیه جنایت وارد شده بیش از نصف دیه مجنی علیه باشد ، نفی بلد و حبس تا درجه چهار پ - دو سال در محکومیت به شلاق حدی ، قصاص عضو در صورتی که دیه جنایت وارد شده نصف دیه مجنی علیه یا کمتر از آن باشد و حبس درجه پنج تبصره 1 در غیر موارد فوق ، مراتب محکومیت در پیشینه کیفری محکوم درج میشود لکن در گواهی های صادره از مراجع ذی ربط منعکس نمیگردد مگر به درخواست مراجع قضایی برای تعیین یا بازنگری در مجازات تبصره 2- در مورد جرایم قابل گذشت در صورتی که پس از صدور حکم قطعی با گذشت شاکی یا مدعی خصوصی ، اجرای مجازات موقوف شود اثر تبعی آن نیز رفع میشود . تبصره 3- در عفو و آزادی مشروط ، اثر تبعی محکومیت پس از گذشت مدت های فوق از زمان عفو یا اتمام مدت آزادی مشروط رفع میشود . محکوم در مدت زمان آزادی مشروط و همچنین در زمان اجرای حکم نیز از حقوق اجتماعی محروم میگردد .
        • ماده - 26 - حقوق اجتماعی موضوع این قانون به شرح زیر است : الف - داوطلب شدن در انتخابات ریاست جمهوری ، مجلس خبرگان رهبری ، مجلس شورای اسلامی و شورا های اسلامی شهر و روستا ب - عضویت در شورای نگهبان ، مجمع تشخیص مصلحت نظام یا هیات دولت و تصدی معاونت رییس جمهور پ - تصدی ریاست قوه قضائیه ، دادستانی کل کشور ، ریاست دیوان عالی کشور و ریاست دیوان عدالت اداری ت - انتخاب شدن یا عضویت در انجمن ها ، شورا ها ، احزاب و جمعیت ها به موجب قانون یا با رای مردم ث - عضویت در هیاتهای منصفه و امناء و شورا های حل اختلاف ج - اشتغال به عنوان مدیر مسؤول یا سردبیر رسانه های گروهی چ - استخدام و یا اشتغال در کلیه دستگاه های حکومتی اعم از قوای سه گانه و سازمان ها و شرکت های وابسته به آن ها ، صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران ، نیرو های مسلح و سایر نهاد های تحت نظر رهبری ، شهرداری ها و موسسات مأمور به خدمات عمومی و دستگاه های مستلزم تصریح یا ذکر نام برای شمول قانون بر آن ها ح - اشتغال به عنوان وکیل دادگستری و تصدی دفاتر ثبت اسناد رسمی و ازدواج و طلاق و دفتریاری خ - انتخاب شدن به سمت قیم ، امین ، متولی ، ناظر یا متصدی موقوفات عام د - انتخاب شدن به سمت داوری یا کارشناسی در مراجع رسمی ذ - استفاده از نشانهای دولتی و عناوین افتخاری ر - تاسیس ، اداره یا عضویت در هیات مدیره شرکت های دولتی ، تعاونی و خصوصی یا ثبت نام تجارتی یا موسسه آموزشی ، پژوهشی ، فرهنگی و علمی تبصره 1- مستخدمان دستگاه های حکومتی در صورت محرومیت از حقوق اجتماعی ، خواه به عنوان مجازات اصلی و خواه مجازات تکمیلی یا تبعی ، حسب مورد در مدت مقرر در حکم یا قانون ، از خدمت منفصل میشوند . تبصره 2- هر کس به عنوان مجازات تبعی از حقوق اجتماعی محروم گردد پس از گذشت مواعد مقرر در ماده (25) این قانون اعاده حیثیت میشود و آثار تبعی محکومیت وی زائل میگردد مگر در مورد بند های ( الف )، ( ب ) و ( پ ) این ماده که از حقوق مزبور به طور دائمی محروم میشود .
      • فصل - سوم - نحوه تعیین و اعمال مجازات ها
        • ماده - 27 - مدت حبس از روزی آغاز میشود که محکوم ، به موجب حکم قطعی لازم الاجرا حبس میگردد . در صورتی که فرد ، پیش از صدور حکم به علت اتهام یا اتهاماتی که در پرونده مطرح بوده بازداشت شده باشد ، مدت بازداشت قبلی در حکم محاسبه میشود . در صورتی که مجازات مورد حکم ، شلاق تعزیری یا جزای نقدی باشد ، هر روز بازداشت ، معادل سه ضربه شلاق یا سیصد هزار (300.000) ریال است . چنانچه مجازات متعدد باشد به ترتیب نسبت به حبس ، شلاق و جزای نقدی محاسبه میگردد .
        • ماده - 28 - کلیه مبالغ مذکور در این قانون و سایر قوانین از جمله مجازات نقدی ، به تناسب نرخ تورم اعلام شده به وسیله بانک مرکزی هر سه سال یک بار به پیشنهاد وزیر دادگستری و تصویب هیات وزیران تعدیل و در مورد احکامی که بعد از آن صادر میشود لازم الاجرا میگردد
        • ماده - 29 - هرگاه بازداشت بدل از جزای نقدی توأم با مجازات حبس باشد بازداشت بدل از جزای نقدی از تاریخ اتمام حبس شروع میشود که از حداکثر مدت حبس مقرر در قانون برای آن جرم بیشتر نیست و در هر حال مدت بازداشت بدل از جزای نقدی نباید از سه سال تجاوز کند
        • ماده - 30 - منع از اشتغال به شغل ، کسب ، حرفه یا کار معین مستلزم لغو جواز کار یا پروانه کسب ، حرفه یا کار است مشروط به اینکه جرم به سبب اشتغال به شغل ، کسب ، حرفه یا کار ارتکاب یابد یا آن اشتغال وقوع جرم را تسهیل نماید .
        • ماده - 31 - منع از رانندگی و تصدی وسیله نقلیه موتوری مستلزم ابطال گواهینامه و ممنوعیت از درخواست مجدد است .
        • ماده - 32 - منع از اصدار چک مستلزم ابطال برگه های سفید دسته چک و انسداد حساب جاری و ممنوعیت از درخواست مجدد افتتاح حساب جاری است .
        • ماده - 33 - منع از حمل اسلحه مجاز مستلزم ابطال پروانه حمل و توقیف سلاح است
        • ماده - 34 - منع از خروج اتباع ایران از کشور مستلزم ابطال گذرنامه و ممنوعیت از درخواست مجدد است .
        • ماده - 35 - اخراج موقت یا دایم بیگانگان محکوم به مجازات از کشور پس از اجرای مجازات و با حکم دادگاه انجام میشود .
        • ماده - 36 - حکم محکومیت قطعی در جرایم موجب حد محاربه و افساد فی الارض یا تعزیر تا درجه چهار و نیز کلاهبرداری بیش از یک میلیارد (1.000.000.000) ریال در صورتی که موجب اخلال در نظم یا امنیت نباشد در یکی از ر وزنامه های محلی در یک نوبت منتشر میشود . تبصره – انتشار حکم محکومیت قطعی در جرایم زیر که میزان مال موضوع جرم ارتکابی ، یک میلیارد (1.000.000.000) ریال یا بیش از آن باشد ، الزامی است و در رسانه ملی یا یکی از ر وزنامه های کثیرالانتشار منتشر میشود : الف - رشا و ارتشا ب - اختلاس پ - اعمال نفوذ برخلاف حق و مقررات قانونی در صورت تحصیل مال توسط مجرم یا دیگری ت - مداخله وزرا و نمایندگان مجلس و کارمندان دولت در معاملات دولتی و کشوری ث - تبانی در معاملات دولتی ج - أخذ پورسانت در معاملات خارجی چ - تعدیات مأموران دولتی نسبت به دولت ح - جرایم گمرکی خ - قاچاق کالا و ارز د - جرایم مالیاتی ذ - پولشویی ر - اخلال در نظام اقتصادی کشور ز - تصرف غیر قانونی در اموال عمومی یا دولتی
      • فصل - چهارم - تخفیف مجازات و معافیت از آن
        • ماده - 37 - در صورت وجود یک یا چند جهت از جهات تخفیف ، دادگاه میتواند مجازات تعزیری را به نحوی که به حال متهم مناسب تر باشد به شرح ذیل تقلیل دهد یا تبدیل کند : الف - تقلیل حبس به میزان یک تا سه درجه ب - تبدیل مصادره اموال به جزای نقدی درجه یک تا چهار پ - تبدیل انفصال دایم به انفصال موقت به میزان پنج تا پانزده سال ت - تقلیل سایر مجازات های تعزیری به میزان یک یا دو درجه از همان نوع یا انواع دیگر
        • ماده - 38 - جهات تخفیف عبارتند از : الف - گذشت شاکی یا مدعی خصوصی ب - همکاری مؤثر متهم در شناسایی شرکا یا معاونان ، تحصیل ادله یا کشف اموال و اشیا حاصله از جرم یا به کار رفته برای ارتکاب آن پ - اوضاع و احوال خاص موثر در ارتکاب جرم ، از قبیل رفتار یا گفتار تحریک آمیز بزه دیده یا وجود انگیزه شرافتمندانه در ارتکاب جرم ت - اعلام متهم قبل از تعقیب یا اقرار مؤثر وی در حین تحقیق و رسیدگی ث - ندامت ، حسن سابقه و یا وضع خاص متهم از قبیل کهولت یا بیماری ج - کوشش متهم به منظور تخفیف آثار جرم یا اقدام وی برای جبران زیان ناشی از آن چ - خفیف بودن زیان وارده به بزه دیده یا نتایج زیان بار جرم ح - مداخله ضعیف شریک یا معاون در وقوع جرم تبصره 1- دادگاه مکلف است جهات تخفیف مجازات را در حکم خود قید کند . تبصره 2- هرگاه نظیر جهات مندرج در این ماده در مواد خاصی پیش بینی شده باشد ، دادگاه نمی تواند به موجب همان جهات ، مجازات را دوباره تخفیف دهد .
        • ماده - 39 - در جرایم تعزیری درجه های هفت و هشت در صورت احراز جهات تخفیف چنانچه دادگاه پس از احراز مجرمیت ، تشخیص دهد که با عدم اجرای مجازات نیز مرتکب ، اصلاح میشود در صورت فقدان سابقه کیفری مؤثر و گذشت شاکی و جبران ضرر و زیان یا برقراری ترتیبات جبران آن میتواند حکم به معافیت از کیفر صادر کند .
      • فصل - پنجم - تعویق صدور حکم
        • ماده - 40 - در جرایم موجب تعزیر درجه شش تا هشت دادگاه میتواند پس از احراز مجرمیت متهم با ملاحظه وضعیت فردی ، خانوادگی و اجتماعی و سوابق و اوضاع و احوالی که موجب ارتکاب جرم گردیده است در صورت وجود شرایط زیر صدور حکم را به مدت شش ماه تا دو سال به تعویق اندازد : الف - وجود جهات تخفیف ب - پیش بینی اصلاح مرتکب پ - جبران ضرر و زیان یا برقراری ترتیبات جبران ت - فقدان سابقه کیفری مؤثر تبصره - محکومیت مؤثر ، محکومیتی است که محکوم را به تبع اجرای حکم ، براساس ماده (25) این قانون از حقوق اجتماعی محروم میکند .
        • ماده - 41 - تعویق به شکل ساده یا مراقبتی است . الف - در تعویق ساده مرتکب به طور کتبی متعهد میگردد ، در مدت تعیین شده به وسیله دادگاه ، مرتکب جرمی نشود و از نحوه رفتار وی پیش بینی شود که در آینده نیز مرتکب جرم نمی شود . ب - در تعویق مراقبتی علاوه بر شرایط تعویق ساده ، مرتکب متعهد میگردد دستورها و تدابیر مقرر شده به وسیله دادگاه را در مدت تعویق رعایت کند یا به موقع اجرا گذارد . تبصره 1- دادگاه نمی تواند قرار تعویق صدور حکم را به صورت غیابی صادر کند . تبصره 2- چنانچه متهم در بازداشت باشد ، دادگاه پس از صدور قرار تعویق صدور حکم ، بلافاصله دستور آزادی وی را صادر مینماید . دادگاه میتواند در این مورد تامین مناسب أخذ نماید . در هر صورت أخذ تامین نباید به بازداشت مرتکب منتهی گردد .
        • ماده - 42 - تعویق مراقبتی همراه با تدابیر زیر است : الف - حضور به موقع در زمان و مکان تعیین شده توسط مقام قضایی یا مددکار اجتماعی ناظر ب - ارایه اطلاعات و اسناد و مدارک تسهیل کننده نظارت بر اجرای تعهدات محکوم برای مددکار اجتماعی پ - اعلام هرگونه تغییر شغل ، اقامتگاه یا جا به جایی در مدت کمتر از پانزده روز و ارایه گزارشی از آن به مددکار اجتماعی ت - کسب اجازه از مقام قضایی به منظور مسافرت به خارج از کشور تبصره تدابیر یاد شده میتواند از سوی دادگاه همراه با برخی تدابیر معاضدتی از قبیل معرفی مرتکب به نهاد های حمایتی باشد .
        • ماده - 43 - در تعویق مراقبتی ، دادگاه صادرکننده قرار میتواند با توجه به جرم ارتکابی و خصوصیات مرتکب و شرایط زندگی او به نحوی که در زندگی وی یا خانواده اش اختلال اساسی و عمده ایجاد نکند مرتکب را به اجرای یک یا چند مورد از دستور های زیر در مدت تعویق ، ملزم نماید : الف - حرفه آموزی یا اشتغال به حرفه ای خاص ب - اقامت یا عدم اقامت در مکان معین پ - درمان بیماری یا ترک اعتیاد ت - پرداخت نفقه افراد واجب النفقه ث - خودداری از تصدی کلیه یا برخی از وسایل نقلیه موتوری ج - خودداری از فعالیت حرفه ای مرتبط با جرم ارتکابی یا استفاده از وسایل موثر در آن چ - خودداری از ارتباط و معاشرت با شرکا یا معاونان جرم یا دیگر اشخاص از قبیل بزه دیده به تشخیص دادگاه ح - گذراندن دوره یا دوره های خاص آموزش و یادگیری مهارت های اساسی زندگی یا شرکت در دوره های تربیتی ، اخلاقی ، مذهبی ، تحصیلی یا ورزشی
        • ماده - 44 - در مدت تعویق ، در صورت ارتکاب جرم موجب حد ، قصاص ، جنایات عمدی موجب دیه یا تعزیر تا درجه هفت ، دادگاه به لغو قرار تعویق اقدام و حکم محکومیت صادر میکند . در صورت عدم اجرای دستور های دادگاه ، قاضی میتواند برای یک بار تا نصف مدت مقرر در قرار به مدت تعویق اضافه یا حکم محکومیت صادر کند . تبصره - در صورت الغای قرار تعویق و صدور حکم محکومیت ، صدور قرار تعلیق اجرای مجازات ممنوع است .
        • ماده - 45 - پس از گذشت مدت تعویق با توجه به میزان پایبندی مرتکب به اجرای دستور های دادگاه ، گزارش های مددکار اجتماعی و نیز ملاحظه وضعیت مرتکب ، دادگاه حسب مورد به تعیین کیفر یا صدور حکم معافیت از کیفر اقدام میکند .
      • فصل - ششم - تعلیق اجرای مجازات
        • ماده - 46 - در جرایم تعزیری درجه سه تا هشت دادگاه میتواند در صورت وجود شرایط مقرر برای تعویق صدور حکم ، اجرای تمام یا قسمتی از مجازات را از یک تا پنج سال معلق نماید . دادستان یا قاضی اجرای احکام کیفری نیز پس از اجرای یک سوم مجازات میتواند از دادگاه صادرکننده حکم قطعی ، تقاضای تعلیق نماید . همچنین محکوم میتواند پس از تحمل یک سوم مجازات ، در صورت دارا بودن شرایط قانونی ، از طریق دادستان یا قاضی اجرای احکام کیفری تقاضای تعلیق نماید .
        • ماده - 47 - صدور حکم و اجرای مجازات در مورد جرایم زیر و شروع به آن ها قابل تعویق و تعلیق نیست : الف - جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی کشور ، خرابکاری در تاسیسات آب ، برق ، گاز ، نفت و مخابرات ب - جرایم سازمان یافته ، سرقت مسلحانه یا مقرون به آزار ، آدم ربایی و اسیدپاشی پ - قدرت نمایی و ایجاد مزاحمت با چاقو یا هر نوع اسلحه دیگر ، جرایم علیه عفت عمومی ، تشکیل یا اداره مراکز فساد و فحشا ت - قاچاق عمده موادمخدر یا روان گردان ، مشروبات الکلی و سلاح و مهمات و قاچاق انسان ث - تعزیر بدل از قصاص نفس ، معاونت در قتل عمدی و محاربه و افساد فی الارض ج - جرایم اقتصادی ، با موضوع جرم بیش از یک صد میلیون (100.000.000) ریال
        • ماده - 48 - تعلیق مجازات با رعایت مقررات مندرج در تعویق صدور حکم ، ممکن است به طور ساده یا مراقبتی باشد .
        • ماده - 49 - قرار تعلیق اجرای مجازات به وسیله دادگاه ضمن حکم محکومیت یا پس از صدور آن صادر میگردد . کسی که اجرای حکم مجازات وی به طور کلی معلق شده است ، اگر در بازداشت باشد فوری آزاد میگردد .
        • ماده - 50 - چنانچه محکومی که مجازات او معلق شده است در مدت تعلیق بدون عذر موجه از دستور های دادگاه تبعیت نکند ، دادگاه صادرکننده حکم قطعی میتواند به درخواست دادستان یا قاضی اجرای احکام ، برای بار اول یک تا دو سال به مدت تعلیق اضافه یا قرار تعلیق را لغو نماید . تخلف از دستور دادگاه برای بار دوم ، موجب الغای قرار تعلیق و اجرای مجازات میشود .
        • ماده - 51 - تعلیق اجرای مجازات محکوم نسبت به حق مدعی خصوصی تأثیری ندارد و حکم پرداخت خسارت یا دیه در این موارد اجرا میشود .
        • ماده - 52 - هرگاه محکوم از تاریخ صدور قرار تا پایان مدت تعلیق ، مرتکب جرم عمدی موجب حد ، قصاص ، دیه یا تعزیر تا درجه هفت نشود ، محکومیت تعلیقی بی اثر میشود .
        • ماده - 53 - در صورتی که قسمتی از مجازات یا یکی از مجازات های مورد حکم معلق شود ، مدت تعلیق از زمان خاتمه اجرای مجازات غیرمعلق محاسبه میگردد . تبصره در مواردی که به موجب قوانین اداری و استخدامی ، محکومیت کیفری موجب انفصال است در صورت تعلیق ، محکومیت معلق ، موجب انفصال نمیگردد ، مگر آن که در قانون تصریح یا قرار تعلیق لغو شود .
        • ماده - 54 - هرگاه محکوم از تاریخ صدور قرار تا پایان مدت تعلیق ، مرتکب یکی از جرایم عمدی موجب حد ، قصاص ، دیه یا تعزیر تا درجه هفت شود ، پس از قطعیت حکم أخیر ، دادگاه قرار تعلیق را لغو و دستور اجرای حکم معلق را نیز صادر و مراتب را به دادگاه صادرکننده قرار تعلیق اعلام میکند . دادگاه به هنگام صدور قرار تعلیق به طور صریح به محکوم اعلام میکند که اگر در مدت تعلیق مرتکب یکی از جرایم فوق شود ، علاوه بر مجازات جرم أخیر ، مجازات معلق نیز درباره وی اجرا میشود .
        • ماده - 55 - هرگاه پس از صدور قرار تعلیق ، دادگاه احراز نماید که محکوم دارای سابقه محکومیت کیفری مؤثر یا محکومیت های قطعی دیگری بوده است که در میان آن ها محکومیت تعلیقی وجود داشته و بدون توجه به آن اجرای مجازات معلق شده است ، قرار تعلیق را لغو میکند . دادستان یا قاضی اجرای احکام نیز موظف است در صورت اطلاع از موارد فوق ، لغو تعلیق مجازات را از دادگاه درخواست نماید . حکم این ماده در مورد تعویق صدور حکم نیز جاری است .
      • فصل - هفتم - نظام نیمه آزادی
        • ماده - 56 - نظام نیمه آزادی ، شیوه ای است که براساس آن محکوم میتواند در زمان اجرای حکم حبس ، فعالیت های حرفه ای ، آموزشی ، حرفه آموزی ، درمانی و نظایر این ها را در خارج از زندان انجام دهد . اجرای این فعالیت ها زیر نظر مراکز نیمه آزادی است که در سازمان زندان ها و اقدامات تأمینی و تربیتی تاسیس میشود .
        • ماده - 57 - در حبس های تعزیری درجه پنج تا هفت دادگاه
/ 3 نظر / 116 بازدید
مادرم روزت مبارک

. . در آسمان آبی دلم، جایی برای ابرها نیست مادرم! دعایم کن که با دعایت، دلم خانه دردها نیست . مادرم هستی من ز هستی توست تا هستم و هستی دارمت دوست !

lمهدی

باسلام واحترام بنده آپارتمانی را خریداری نمودم که قبلاً توسط خانم یک آقای بنگاه املاک از مالک اولیه خریداری کرده بود سپس آن را به نفر دومی فروخته بود و بنده آپارتمان را از خریدار نفردوم خریداری کردم. در قولنامه ای که بنگاه به من داده بود قید کرده بود آپارتمان دارای پارکینگ مسقف است که بنده هم دوباره در همان بنگاه به نفر سوم آپارتمان را فروختم اما بنگاه در قولنامه اشاره ای به پارکینگ مسقف ننموده است فقط عنوان کرده پارکینگ شماره 5. این درحالیست که آپارتمان مورد اشاره هم واحد5 می باشد. نکته اینجاست که بنگاه هنگام تنظیم وکالت مستقیماً از نام خوانم خودش(یعنی خریداراول) به نام بنده وکالت زده است. و قولنامه بنده را هم گرفته و می گوید که گم کرده است. خریدار فعلی از دست بنده شاکی شده که آپارتمانی که شما به من فروختید پارکینگ ندارد . بنده چگونه می توانم از بنگاه دار و خانمش شکایت کنم درحالیکه قولنامه خرید خودم را ندارم و تنها برگه وکالتی را که خانمش به نام بنده زده دراختیار دارم. آیا اگر من هم شکایت کنم به حقم می رسم> آیا خریداری که ازمن شکایت کرده حقی دارد> لطفاً راهنمایی فرمائید.

سوال و جواب حقوقی

همکار گرامی با سلام در صورت تمایل جهت همکاری در سایت مشاوره حقوقی، شما می توانید در قسمت دعوت به همکاری فرم مربوطه را پر کرده و برای ما ایمیل کنید. همچنین در صورت علاقه به تبادل لینک شما ابتدا سایت ما را با عنوان "سوال و جواب حقوقی" لینک کرده، سپس از طریق ایمیل یا پیامک به اطلاع ما برسانید. تا ما نیز شما را با عنوان دلخواه در وبلاگ گروه وکلای دادآور لینک کنیم. با سپاس 09185257989 ایمیل : info@dadavar.com وبسایت : www.persianlawyer.org